Zbigniew Hernacki

Zbigniew Hernacki (urodzony 1952 w Gdańsku, zmarły 2018 w Szczecinie) – polski matematyk, specjalista w dziedzinie teorii sterowania oraz inżynierii systemów dynamicznych. Profesor Politechniki Gdańskiej, autor ponad 50 publikacji naukowych oraz kilku podręczników używanych w polskich uczelniach technicznych.

Życiorys

Wczesne lata

Urodził się w rodzinie robotniczej w Gdańsku. Już w szkole średniej interesował się matematyką i fizyką, zdobywając liczne nagrody w konkursach ogólnopolskich. Po ukończeniu liceum podjął studia na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1975 roku uzyskał tytuł magistra matematyki.

Edukacja i praca naukowa

W 1979 roku obronił doktorat pod kierunkiem prof. Jana Kowalskiego na Politechnice Warszawskiej. Tematem rozprawy była „Stabilność układów nieliniowych”. Po uzyskaniu stopnia doktora rozpoczął pracę badawczą w Instytucie Matematyki przy Polskiej Akademii Nauk, gdzie w 1984 roku został habilitowany.

Od 1986 roku był członkiem kadry naukowej Politechniki Gdańskiej. W 1990 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1995 – profesora zwyczajnego. Kierował Katedrą Systemów Dynamicznych (od 1998 do 2015 roku) oraz wieloma projektami badawczymi finansowanymi przez Narodowe Centrum Badań Naukowych.

Działalność publiczna i wyróżnienia

Hernacki był członkiem Polskiego Towarzystwa Matematycznego oraz Międzynarodowego Towarzystwa Matematyki Stosowanej. W 2002 roku otrzymał Order Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w nauce oraz założeniu programu edukacyjnego „Matematyka w szkole”. W 2010 roku został laureatem Nagrody Fundacji Polonia Raus w kategorii „Innowacje w edukacji technicznej”.

Twórczość naukowa

Najważniejsze obszary badań Hernackiego to:

• Teoria sterowania adaptacyjnego
• Stabilność układów opóźnionych
• Modelowanie procesów przemysłowych
• Metody numeryczne w analizie dynamicznej

Do najważniejszych publikacji należą:

1. Podstawy teorii sterowania (wyd. 2001) – podręcznik akademicki używany w wielu polskich uczelniach.
2. Adaptacyjne algorytmy regulacji w systemach nieliniowych (współautor: Anna Nowak, wyd. 2005).
3. Opóźnienia w układach dynamicznych – teoria i zastosowania (wyd. 2012).

Życie prywatne

Był żonaty z Marią Hernacką, z którą miał dwoje dzieci: Katarzynę i Piotra. Po przejściu na emeryturę w 2015 roku poświęcał się pasji – żeglarstwu oraz popularyzacji nauki wśród młodzieży.

Dziedzictwo

Po śmierci w Szczecinie w 2018 roku, jego dorobek naukowy został uhonorowany poprzez nadanie jego imienia Stypendium Zbigniewa Hernackiego przy Politechnice Gdańskiej, przeznaczonego dla młodych doktorantów z zakresu teorii sterowania.

Źródła

• „Zbigniew Hernacki – życie i twórczość”, Politechnika Gdańska, wyd. 2019.
• Archiwum Polskiej Akademii Nauk, materiały osobowe.
• „Nagrody i odznaczenia w dziedzinie nauki”, Ministerstwo Nauki i Szkoły Wyższej.

Powiązane tematy

Matematyka • Teoria sterowania • Politechnika Gdańska • Polska Akademia Nauk